Odmiana mocna , słaba , mieszana rzeczownika (niemiecki)

Odmiana rzeczownika

1. Odmiana mocna rzeczownika.
Rzeczowniki rodzaju męskiego i nijakiego zakończone na -er, -en i -el mają w liczbie pojedynczej i mnogiej takie same formy. Nieliczna grupa rzeczowników(około 30)rodzaju żeńskiego odmienia się wdług deklinacji mocnej. Cechą charakterystyczną tej grupy rzeczowników jest tworzenie liczby mnogiej poprzez dodanie końcówki -e oraz przeglosy, np. die Kraft - die Kräfte, die Nacht.
Uwaga! Rzeczownik rodzaju, żeńskiego i niejakiego w formie celownika liczby mnogiej ma końcówke -n. Wyjątek stanowią rzeczowniki rodzaju nijakiego i rodzaju męskiego zakończone w liczbie mnogiej -(e)n oraz -s, celowniku liczby mnogiej końcówki -n, np. das Auto, der Chef

2. Odmiana słaba rzeczownika.
Według odmiany słabej odmieniają się w większości rzeczowniki rodzaju oraz niewielka liczba rzeczowników rodzaju męskiego. Rzeczowniki te otrzymują w liczbie mnogiej a rzeczowniki rodzaju męskiego także w liczbie pojedynczej, końcówkę -n lub -en. Rzeczowniki odmiany słabej nie podlegają przegłosowi w liczbie mnogiej.
Według tego typu odmiany odmieniają się rzeczowniki rodzaju męskiego:
-kończące się na -e: der Hase, der Beamte, der Kunde, der Kollege, der Knabe, der Junge, der Zeuge, der Löwe, der Affe
-zakończone na -e i oznaczające narodowość, np.:der Brite, der Schwede, derDEUTSCHE, itp.
-pochodzenia obcego z końcówkami -ent, -ant, -at, -ist, -oge, -and, np.:der Laborant, der Biologe, der Doktorand, der Student, der Journalist
-niektóre rzeczowniki jednosylabowe np.:der Mensch, der Herr, der Held, der Bär, der Fürst, der Prinz
-oraz rzeczowniki: der Mensch, der Nachbar, der Bauer.

3. Odmiana mieszana rzeczowników
Rzeczowniki deklinacji mieszanej odmieniają się w liczbie pojedunczej według wzoru mocnej, czyli z końcówką -(e)s w dopełniaczu (der Genitiv). W liczbie natomiast rzeczowniki otrzymują, tak jak w odmianie słabej, końcówkę -en.
Według tej odmiany odmieniają się rzeczowniki rodzaju męskiego i nijakiego:
-zakończone na -or, -um, -ium, np. der Doktor, das Studium, das Album
-oraz takie rzeczowniki, jak:der Staat, der See, der Schmerz, der Strahl, der Muskel, das Bett, das Ohr, das Auge, das Ende, das Hemd, das Konto.
Uwaga! Niektóre rzeczowniki odmieniają się według odmiany słabej, ale w dopełniaczu(der Genitiv) otrzymują końcówkę -ns: der Name, das Herz, der Buchstabe, der Gedanke, der Friede, der Glaube, der Wille

Techniki grania w kasyno

Są różne rodzaje technik ale ja pokaże wam najbardziej znane
Pierwsza z nich to metoda dwóch oczek czyli za każdym razem podwajamy wynik o dwa oczka, wybieramy czerwone lub czarne np: kiedy wstawiamy na czarne jeden złoty i nam się nie uda to ponawiamy próbę ale o dwa złote i jak się nam znowu nie uda to znowu dajemy podwojoną stawkę cztery złote można powiedzieć ze ta metoda jest x do 2 podwojone. Ta metoda daje nam 50% szans na wygraną w KASYNIE ale istnieją tez inne metody które dają 66% szans ze wygrasz lub lepiej na 90% szans ze wygrasz.
okej ta metoda na 66% szans nie wymaga sporo pieniędzy ale bazuje na takim samym podwajaniu jak metoda dwójkowa ale tym razem będziemy wybierać z dwóch kolumn i będziemy potrajać stawkę jak nam się nie uda np:stawiamy na kalumnie pierwszą i drugą po 1 złoty ale jeśli nam się nie uda do potrajamy stawkę o 3 złote to każdej kolumny gdyby zaś nam się znowu nie udało do dajemy do dwóch kolum po 9 złoty itd.
kolejną metodą która daje po 90% szans ze wygrasz jest metoda stawianie na wszystkie liczby oprócz dwóch liczb 0 i jakiejś tam wybranej liczby ta metoda jest bardzo skuteczna ale tylko pod warunkiem ze mamy dużo kasy bazuje na również na podwajaniu ale na większą stawkę np: jeśli damy po 1 zł do każdego dajemy 175 to wygrywamy 180 zł ale jeśli przegramy to dajemy do każdego po 180 zł i wygrana będzie o 180 zł większa

Miej na oku skaner oka.

Bez jednoznacznych rozwiązań prawnych chroniących prywatność nasze dane biometryczne wcześniej czy później trafią do rządowych baz.
Zapewnienie bezpieczeństwa poprzez powszechną identyfikację za pomocą danych biometrycznych wydaje się bardzo dobrym pomysłem. Od roku 2011 policja w Stanach Zjednoczonych skanuje dane biometryczne podczas pracy w terenie. używając takich urządzeń jak MORIS(Mobile Offender Recognition and Information System), który jest przystawiają do iPhone'a, sprawdzającą układy linii papilarnych i obrazy tęczówki oka. Obecnie FBI buduje bazę Next Generation Identification, która będzie zawierać odciski palców, dłoni, skany tęczówek oczu, dane opisujące głos oraz zdjęcia twarzy. Wkrótce nawet naszeTELEFONY będą miały zabezpieczenia oparte na danych biometrycznych przechowywanych w odległych bazach.
Niestety, rozwój tego rodzaju systemów stwarza ogromne zagrożenie dla powszechnie uznanych zasad ochrony prywatności i bezpieczeństwa. Może doprowadzić do naruszenia prawa, przy których nadużycia amerykańskie Agencji Bezpieczeństwa Narodowego będą wydawać się błahe.
Wykorzystanie danych biometrycznych może spowodować ewolucję istniejących już systemów nadzoru na niespotykaną skalę - powstanie mechanizm znacznie potężniejszy i bardziej inwazyjny. Weźmy na przykład tzw. Domain Awareness System - sieć 3000 kamer do monitoringu rozmieszczonych w Nowych Jorku. Obecnie, jeżeli ktoś popełni przestępstwo, policjanci mogą jedynie przejrzeć materiał wideo zarejestrowany w danym miejscu. Wystarczy jednak wyposażyć system wPROGRAM do rozpoznawania twarzy, a będzie można prześledzić przebieg całego dnia przestępcy "Osoby mieszkające i pracujące na dolnym Manhattanie byłyby pod ciągłym nadzorem" - tłumaczy Jennifer Lynch, prawniczka reprezentująca organizację non profit Electronic Frontier Foundation. System komputerowy rozpoznający twarze w tłumie jest nie lada wyzwaniem technicznym, ale badacze pracujący nad takimi projektami jak Biometric Optical Surveillance System (BOSS). Departamentu Bezpieczeństwa Krajowego USA robią ogromne postępy.
Na dodatek, kiedy już zdjęcie naszej twarzy, skan tęczówki oka czy profil DNA stanie się cyfrowym plikiem, będzie je bardzo trudno chronić. Jak wynika z ostatnich informacji na temat notorycznego naruszania prawa w zakresie gromadzenia, przetrzymywania i rozprowadzania informacji w amerykańskie Agencji Bezpieczeństwa Narodowego, granica między danymi komercyjnymi a rządowymi jest, delikatnie między danymi komercyjnymi a rządowymi jest, delikatnie mówiąc, nieszczelna. Dane biometryczne mogą też zostać wykradzione. Łatwo jest wymienić kartę kredytową, ale spróbujcie wymienić tęczówkę oka.
Obecnie zbieranie danych biometrycznych na ogół wymaga naszej współpracy (bądź użycia środków przymusu): aby skan naszej tęczówki dostał się doBAZY DANYCH, musimy pozwolić, by ktoś zrobił nam z bliską zdjęcie oka. To wkrótce się zmieni. Naukowcy z Carnegie Mellon University w ramach badań finansowych przez amerykański Departament Obrony obecnie udoskonalają szybko klatkowy aparat fotograficzny, który skanuje tęczówki oczu osób w tłumie z odległości 10 m i generuje obrazy w doskonałej jakości, nadające się do archiwizacji.
Nowe techniki pozwolą również pozyskiwać znacznie więcej informacji z danych biometrycznych obecnie zbieranych. Wprawdzie większość bez danych DNA, którymi dysponują służby porządku publicznego, zawiera tylko fragmenty genomu, jednak federalne agencje mogą w nieskończoność przechowywać fizyczne próbki materiału genetycznego. Można tylko spekulować na temat informacji, jakie w przyszłości do się z tych próbek odczytać."Jeżeli mamy czyjeś DNA, w istocie dysponujemy różnego rodzaju osobistymi informacjami - mówi Lynch. -Istnieją obawy, że zaczną się badania próbek pod kątem szukania związku między genami a skłonnościami do popełniania przestępstw".
Dzisiejsze prawo nie jest w ogóle przygotowane na te zmiany. Jedynym ciałem, które może Uchwalić kompleksowe rozwiązania prawne zapobiegające nadużyciom, jest amerykański Kongres. Kongresmeni powinni zacząć od analizy zasad proponowanych przez Lynch i Electronic Fontier Foundation. Takie prawodawstwo powinno, m. in. określić, jakie ilości informacji i jakiego typu dane rząd może przechowywać oraz gdzie mogą one być przetrzymywane. Należy również ograniczyć możliwość połączenia różnego typu danych biometrycznych w jedną bazę.
Rozpoznawanie osób w przypadku kradzieży, oszustw i terroryzmu ma duże znaczenie. Jednak ryzyko nadużyć jest ewidentne. Pora zacząć ustanawiać zasady ściśle regulujące korzystanie z tych technik.

Polska literatura współczesna

Polska literatura współczesna jest niejednorodna - można wyodrębnić w niej różne fazy wynikające z sytuacji historyczno-politycznej:
- 1939-1945-lata II wojny światowej : rozwija się literatura konspiracyjna, emigracyjna; tematy oscylują wokół śmierci, zagłady, wojny; efektem tego okresu jest powojenna literatura faktu; twórcy:Krzysztof Kamil Baczyński, Tadeusz Gajcy, Tadeusz Różewicz;
- socrealizm (1948-1956) - realizm socjalistyczny - metoda twórcza narzucona przez partię, propagująca hasła polityczne, nawołująca do budowania socjalizmu ; dzieła: powieści produkcyjne, np. Tadeusz Konwicki"Przy budowie";
- "Pokolenie 56" - krwawe wydarzenia na Węgrzech i przemiany związane z "odwilżą" wywołały ożywienie w środowiskach twórczych; rok 1956 jest rokiem wielu debiutów: spóźnionych - ci, którzy negowali socrealizm, dopiero wówczas zaczęli publikować, np. Zbigniew Herbert; powtórnych - ci, którzy publikowali w socrealizmie, deklarowali rozpoczęcie nowej drogi twórczej, np. Wisława Szymborska; właściwych, czyli tych, którzy rozpoczynali dopiero działalność pisarską - nazywa się ich też pokoleniem "Współczesności" od nazwy pisma, w którym drukowali swoje utwory, np. Stanisław Grochowiak;
- Pokolenie "Nowej Fali" - debiut ich przypada na 1968 rok, są nieufni wobec socjalistycznej rzeczywistości, poszukują wartości, które mogłyby określić kierunek działania, odkłamują rzeczywistość, co często łączy się z zakazem drukowania; twórcy m. in.: Edward Stachura, Ewa Lipska, Stanisław Barańczak;

Degradacja wartości i redukcja osobowości pod wpływem wojny w opowiadaniu T. Borowkiego "Pożegnanie z Marią".

ŻYCIE W OKUPOWANEJ WARSZAWIE
1. Pożeganie z Marią - podstawowe informacje
Głównym bohaterem i narratorem opowiadania jest Tadeusz - poeta, student, pracownik składu budowlanego. Prowadzi niejako podwójne życie - pisze, studiuje, rozmawia o sztuce, życiu, kocha Marię, a jednocześniePRACUJE w składzie budowlanym, handluje z Niemcami, pomaga kierownikowi w prowadzeniu nielegalnych interesów.
W nocy w budynkach składu trwa wesele, o okupacji przypomina jedynie młoda Żydówka - uciekinierka ze szpitala. Rano wszyscy się rozchodzą, Maria, narzeczona Tadeusza, zajmuje się rozprowadzaniem samogonu. W składzie budowlanym pojawia się Doktorowa, stara Żydówka, która wykupiła się z getta. Gdy jednak dowiaduje się, że jej córka nie będzie mogła opuścić obozu, wraca do getta. Wieczorem Tadeusz dowiaduję się, że Maria została aresztowana w ulicznej łapance. Trafiła do obozu, "a ciało jej zapewne przerobiono na mydło".
2. Życie w okupowanej Warszawie
Bohaterami opowiadania są warszawiacy, w większości młodzi ludzie, przedstawiciele pokolenia Kolumbów, ale wbrew utartej opinii nie walczą oi z okupantem, lecz starają się przeżyć.
+ Okupacyjna rzeczywistość:
- godzina policyjna, łapanki - wprowadzają niepewność, niszczą poczucie bezpieczeństwa, wystarczy znaleźć się w nieodpowiednim miejscu i nieodpowiednim czasie, by trafić do obozu- tak zostaje aresztowana Marią,
- brak jedzenia, kartki, brak podstawowych produktów - prowokują do korupcji,
- eksteminacja Żydów - likwidaca getta warszawskiego.
+ Życie w okupacyjnej rzeczywistości:
- Tadeusz pracuje w składzie budowlanym, prowadzi nielegalne interesy, handluje z Niemcami, produkuje wraz z Marią bimber,
- kierownik współpracuje z Niemcami, sprowadza nielegalne towary, oszukuje wspólnika, zarabia na pomocy Żydom,
- sklepikarz oszukuje klientów - nie doważa towarów, chleb kroi na nierówne części, zarabia na wyszukiwaniu mieszkań dla ukywających się Żydów.
+ Ucieczka od okupacyjnej rzeczywistości:
- miłość,
- rozmowy o literaturze, historii, filozofii,
- alkohol,
- tajne nauczanie, konspiracja.
Stosunki międzyludzkie ulegają reifikacji, człowiek dla człowieka staje się przedmiotem, towarem. Kupić i sprzedać wszstko - nawet życie. Pojęcia etyczne stają się względne.

Człowiek zlagrowany

1. Opowiadania obozowe - podstawowe informacje:
+ U nas, w Auschwizu...
Opowiadanie napisane w formie listów. Główny bohater, Tadeusz, pisze do Tuśki. Oboje znajdują się w obozie koncentracyjnym. Tadeusz uczęszcza na kurs sanitarny - jest to dla niego awans, dzięki temu przenosi się z Brzezinki do Oświęcimia. Tadeusz w listach do ukochane opisuje obóz - pseudomedyczne badania prowadzone na więźniach, transporty do gazu, ale także obozowy burdel, mecze, koncerty. Wyjawia zasady panujące między więźniami, podział na Kanadę i Muzułmanów, obojętność ludzi na śmierć innych.
+ Proszę państwa do gazu
Tadeusz wraz ze znajomymi więźniami z Kanady idzie na rampę do rozładunku transportu. Chce wykorzystać okazję, by zdobyć buty. Jest środek lata, upał daje się wszystkim we znaki. Gdy przybywa transport, komando przystępuje do rozładunku. Nowo przybyli są stłoczeni w bydlęcych wagonach, przerażeni, nikt nie chce im udzielić informacji. Kanada dzieli nowych na dwie grupy - do gazu i do pracy, selekcjonuje ubrania, rzeczy osobiste. Tadeusz nie może tego wytrzymać, nawet alkohol nie uśmierzył jego zdolności odczuwania; zapomina o butach, chowa się i wymiotuje. Do obozu wraca dopiero wieczorem.

2. Codzienność obozowa
Akcja opowiadań Borowskiego rozgrywa się w obozie koncentracyjnym. Więźniowie podzieleni są na komanda, grupą roboczą kieruje kapo - od niego bardzo dużo zależy. W obozie panuje głód, ciasnota, choroby. Codziennie unosi się dym z kominów krematorium.
Więźniowie są wrogo nastawieni do siebie - współtowarzysz niewoli to rywal w walce o jedzenie, dobra materialne, w walce o życie. Więźniowie zdają sobie sprawę, że aby żyć, trzeba kombinować, kraść, oszukiwać. Są przyzwyczajeni do śmierci.

3. Bohaterowie opowiadań
W odpowiadaniach Borowskiego występuje bohater indywidualny - Tadeusz, i zbiorowy - więźniowie.
+ Tadeusz - W obozie czuje się jak u siebie, ma układy, nauczył się kombinować, pogardza Muzułmanami, przyzwyczaił się do śmierci, najważniejsze jest dla niego przeżycie kolejnego dnia; ludzi traktuje przedmiotowo, jest sprytny, potrafi być bezwzględny;zachował jednak resztki człowieczeństwa - nie wytrzymuje koszmaru rampy, nie ma ideałów, zrezygnował z marzeń, zostały mu tylko wspomnienia.
+ więźniowie
- Kanada - Więźniowie ze starymi numerami, ci, którzy mają układy, chodzą na rampę, kombinują, współpracują z Niemcami, mają jedzenie, przystosowali się do obozowych warunków, żyją kosztem innych i akceptują tę sytuację; ich moralność uległa degradacji.
- Muzułmanie - Więźniowie skazani na śmierć, chorzy, wiecznie głodni, ci, którzy poddali się, nie walczą o życie,"najzupełniej dojrzali do komina", traktowani z pogardą przez innych więźniów.

4. Człowiek zlagrowany - człowiek zredukowany do swojej biologiczności, któremu pozostał jedynie instynkt samozachowawczy, walczy o przetrwanie, często kosztem innych.
Przykłady zlagrowania:
-zabawy przy paleniu zwłok,
-matki wyrzekają się swoich dzieci,
-Kanada znęca się nad nowo przybyłymi do obozu, dokonuje podziału na tych do obozu i tych do gazu,
-ojciec wydaje syna za kawałek chleba,
-syn odprowadza ojca do komory gazowej.
Człowiek nie rodzi się zlagrowany, zlagrowanym staje się pod wpływem obozu. W opowiadaniach Tadeusza Borowskiego pokazane jest, jak więzień staje się katem dla drugiego więźnia, jak zaciera się granica między oprawcą a ofiarą - choć obaj są zlagrowani.

Hanna Krall "Zdążyć przed Panem Bogiem"

HISTORIA I WSPÓŁCZESNOŚĆ - DWIE PERSPEKTYWY CZASOWE
Wydarzenia rozgrywają się w dwóch perspektywach czasowych: podczas wojny i współcześnie. Bohater - Marek Edelman - zarówno w czasie wojny, jak i później, w klinice, starał się ratować innych - zdążyć przed Panem Bogiem, zanim On zgasi świeczkę życia. W getcie stał na bramie, ratował wywożonych, po wojnie został kardiochirurgiem.
Wspomnienia Edelmana nakładają się na siebie - bohaterowie przyszłości i teraźniejszości zajmują równoprawną pozycję. Taka kompozycji sprawia wrażenie chaosu, trudno jest poukładać wszystkie fakty chronologicznie. Ta metoda twórcza doskonale oddaje mechanizm działania pamięci ludzkiej, która rzadko bywa uporządkowana i prosta
Getto warszawskie
Getto warszawskie zostało utworzone w 1940 roku. Na niewielkim terenie zamieszkało około 410 tyś. Żydów. Panowało tam przeludnienie, w jednym pomieszczeniu mieszkało ok kilku kilkunastu osób. Liczba mieszkańców getta ciągle się zmieniała- zmniejszała się, gdyż ludność była wywożona do obozów, ale także zwiększała się, gdyż przesiedlano tam ludność żydowską z małych miasteczek.
W getcie panował głód - dzienne racje żywnościowe nie pozwalały na pokrycie nawet minimalnego zapotrzebowania, co doprowadzało do ekstremalnych, tragicznych sytuacji. Niemieccy pseudouczeni prowadzili tu badania dotyczące kolejnych faz choroby głodowej. Badając mieszkańców getta, wyróżnili trzy etapy, ostatni był przedśmiertny. Zauważono, że ludzie głodni są apatycznie, łatwiej się podporządkowują, dużo śpią. Był to niemiecki program "wyniszczenia przez głód".